Kami ay isang grupo ng mga mag-aaral mula sa 1SNED1 ng Kolehiyo ng Edukasyon ng Unibersidad ng Santo Tomas at kami ay naatasan ng aming guro sa Filipino na mag-sagawa ng panayam sa isang institusyon, lalo na sa isang paaralan, upang alamin ang kurikulum nila sa asignaturang Filipino. Kaya naman, kami ay dumayo pa mula sa Manila patungong Fairview, Quezon City upang makausap ang isang guro ng Filipino mula sa Fairview Baptist Academy(FBA).

Sa isang maliit na kanto sa Fairview matatagpuan ang paaralan at maliit lamang ito. Tatlong palapag ang taas at kaunti lang ang mga mag-aaral kaya naman, iisa lang ang seksyon sa bawat baitang, parehas sa pre-school, elementarya at hayskul.

Dinalaw naman ng galimgim ang isa naming kagrupo sapagkat dito siya nagtapos ng hayskul at bumabalik sa kaniya ang mga alaalang nakaukit na sa mga pader ng paaralan.

Aming nakapanayam ang guro ng Filipino sa hayskul ng paaralan na si Gng. Liezl P. Espiritu na siyang naging adviser ng isa sa amin noong siya ay nasa ika-sampung baitang. Nagtapos siya ng Bachelor on Secondary Education Major in Filipino sa Pamantasan ng Dulong Silangan o mas kilala bilang Far Eastern University o FEU. Nagsimula siyang magturo sa FBA noong 1922 kaya naman siya ay nasa serbisyo na ng pagtuturo sa humigit kumulang dalawampu’t anim na taon. Ayon sa kanya, ang kaniyang matataas na marka sa Filipino noong unang taon niya sa kolehiyo ang naging dahilan kung bakit niya piniling ituro ang asignaturang ito. Malaki rin ang epekto ng kaniyang mga barkadang Filipino ang major dahil naimpluwensiyahan siya at napapayag siya ng mga ito na kunin ang nasabing asignatura. Ngunit, sa kinalaunan ay naging masaya naman siya sa kaniyang desisyon. Siya ay sanay at hasa sa pag-sulat sa Filipino kaya naman noong siya ay nasa hayskul pa lamang, ay lumalaban na siya sa mga patimpalak, sa pagsulat ng editoryal o pangulong tudling at naging manunulat rin siya ng pahayagan ng kaniyang paaralan.

Dahil nga siya ay isang guro sa hayskul, ipinaliwanag niya sa amin ang kurikulum ng Filipino sa antas na ito.

 

Maliban kay Gng. Espiritu, ay nakapanayam din namin ang isang mag-aaral na nasa ika-limang baitang at dalawang mag-aaral na nasa ika-apat na taon ng hayskul.

Alam naman natin na ang Filipino ay nahahati sa dalawa. Panitikan at Balarila. Sa elementarya sila ay tinatawag na Pagbasa at Wika. Naaalala ko pa, noong mga lumipas na taon ay minsan, magkahiwalay pa ang aklat ng dalawa.

                  Ang Balarila ay nakapokus sa gramatika; sa gamit ng mga bantas, pang-abay, pandiwa at iba pa. Kalakip ng pag-aaral nito ay ang Panitikan na kinakapabilangan ng mga literaturang Filipino at sa bawat taon ng hayskul, sa ika-apat na markahan nito, ay mayroong nakalaan na kilalang akda ang itinuturo at ipinakikilala sa mga mag-aaral. Sa unang taon ay ang koridong Ibong Adarna. Sa pangalawang taon ay ang istorya ng pag-iibigan nila Florante at Laura. Ang mga nobela naman ng ating pambansang bayani na si Dr. Jose Rizal, ang Noli Me Tangere at El Filibusterismo ay itinuturo sa ika-tatlo at ika-apat na taon at ayon sa aming kagrupo, upang ihanda sila sa mga aralin tungkol sa mga akda, pumupunta sila sa Kampo Crame sa Cubao taon-taon upang makapanood ng dulaang bersiyon ng mga ito.

          Ang ating bansa ay isang multi-linggwal na bansa. Uso at laganap sa atin ang pag-gamit ng tinatawag na code switching o pagpapalit-wika at hindi na rin bago ang kaparaanang ito sa konteksto ng paaralan. Tinanong namin kay Gng. Espiritu kung ano nga ba ang ginagamit niyang wika kapag siya ay nagtuturo. Tagalog ang kaniyang sagot. Ngunit, hindi rin niya minsan maiwasang gumamit ng Ingles dahil may mga salita at konsepto na kailangan muna niyang sabihin at ipaliwanag sa wikang ito upang magkakaroon ng  mas malalim na pang-unawa ang kaniyang klase tungkol sa aralin.

         Napatunayan naming epektibo ang paraan na ito nang tanungin namin ang aming nakapanayam na dalawang mag-aaral na nasa ika-apat na taon sa kolehiyo. Ayon sa kanila, may mga salita, lalong-lalo na ang mga matatalinhagang salita, at mga konsepto na kinakailangan munang isalin sa Ingles bago nila ito lubos na maintindihan at magamit sa isang pangungusap.

Maliban sa mga takdang-aralin at pagsusulit na ipinapagawa niya sa kaniyang mga anak, ay may iba pang istratehiya o mga kaparaanan pa siyang ginagamit upang mapayabong pa ang kanilang kaalaman at karanasan sa paggamit ng Filipino kagaya ng mga pag-uulat, role playing, video presentation, debate, pagsulat ng iskrip at iba pa na napupunta naman sa kanilang PeTa o Performance Task. Ayon sa kaniya, importanteng matuto ang mga mag-aaral hindi lang sa pasulat kung hindi ay pati na rin sa pasalita dahil ito ang ginagamit natin sa pakikipag-usap at pakiki-halubilo sa ating kapwa Pilipino.

        Isa sa mga suliraning nagbabadyang kakaharapin ng Filipino ayon kay Gng. Espiritu, ay ang unti-unting pag-tanggal ng mga asignaturang naka-pokus sa ating wika sa antas ng kolehiyo dahil nga halos matatalakay na ito sa elementarya at hayskul at dahil kapag nakakuha naman na ng trabaho ang isang tao at kapag pupunta siya sa ibang bansa, ay hindi naman ang kasanayan niya sa Filipino ang titignan kundi ang kaniyang kagalingan sa pag-gamit at pag-sasalita ng Ingles. Nandoon ang kaniyang takot na makitang mangyari ang bagay na ito.

       Kaya naman ay humingi kami sa kaniya ng isang solusyong kaniyang naiisip upang maagapan at malutas ang problemang ito ng ating wika.

       Ang sabi niya ay siya mismo ang gagawa ng paraan upang madagdagan pa ang mga asignaturang naka-pokus sa Filipino lalong-lalo na sa kolehiyo dahil kung hindi kukuha ng programang edukasyon at major sa Filipino ang isang mamamayan, mag-tatapos ang kaniyang pag-aaral nito kapag naipasa na niya ang Filipino 1,2,3,4. Nakakalungkot daw isipin na hanggang doon lang ang nalalaman no ukol sa ating wika. Sa pamamagitan ng pag-dagdag ng mga asignaturang Filipino sa edukasyon ng mga mag-aaral, naipakikita niya na kaya nitong maging instrumento upang makilala at magamit ang ating wika sa iba’t-ibang aspeto ng ating buhay.

          Ngunit, hindi namin lubos na inakala na makalipas ang ilang araw matapos ang aming interbyu kasama si Gng. Espiritu, ay makikita na lang namin sa aming mga Facebook wall ang isang nakalulungkot na balita. Ang  kaniyang kinatatakutang mangyari ay nangyari na. At eto ay ang kasalukuyang isyu ng pag-apruba ng ating Korte Suprema sa pag-tanggal ng Filipino sa kolehiyo. Mabigat pa dito ay ang CHED mismo ang nagtangkilik sa pagpapatanggal ng asignaturang ito sa kadahilanang naituro at nadaanan na ito ng mga estudyante noong sila’y nasa elementarya at hayskul pa lamang. Ang pangangatuwiran na ito ay hindi sapat. Bakit hindi nila ilapat ang pangangatwiran na ito sa iba pang mga asignatura?

       

Kung ating palalawakin ang argumento, napag-aaralan din ng mga estudyante ang Ingles, Agham at Sipnayan sa kolehiyo bilang mga General Education Subjects o GenEd. Kung ang dahilan ng pag-alis ng Filipino sa kolehiyo ay ganito, makakaya rin ba nilang alisin ang mga ibang paksang ito? O bakit hindi na lang ang mga ito ang alisin? Ito rin ay malinaw na pagtatangka ng gobyerno na hatiin ang lipunan at muling alisin ang isang wika na mismong nakatutulong sa ating pagkakaisa. Malaki rin ang magiging epekto nito, hindi lang sa mga larangan ng edukasyon kundi pati na rin sa buong bansa. Sapagkat lubos na maitatabon sa limot ang ating kultura at unti-unti nang mawawalan ng kaalaman ang kasalukuyang kabataan sa araling Filipino.

Bakit nga ba importante ang pag-aaral ng Filipino?

      Ang asignaturang Filipino ay mahalaga hindi lang dahil karapat dapat na manatili ito sa ating mga paaralan, kundi dahil tayo rin ay mga Pilipino at dapat lang na ating mahalin at tayo ay masanay sa ating sariling wika. Bagamat araw-araw natin itong ginagamit, marami pa ring mga Pilipino ang hindi bihasa rito. Marami pa ring mga Pilipino ang hindi mahusay at patuloy na nagkakamali sa pag-gamit at tamang pag-bigkas ng ating mga salita. Sa pamamagitan ng Filipino, magiging mulat ang bawat mag-aaral sa tamang paggamit ng ating wika lalo na sa kolehiyo kung saan ang intelektwalisadong paggamit ng ating wika ay pinagtutuunan ng pansin.

        Ayon sa pinakabata naming nakapanayam, mahalaga ang pag-aaral ng Filipino dahil marami pa raw siyang natututunan at napag-aaralan. Mahalaga rin daw ito kapag siya ay nagtrabaho na at para siya ay magkaroon ng magandang buhay. Importante rin ito para sa aming dalawang graduating students dahil naka-ugat daw rito ang ating kultura at ito raw ang nasimulan natin. Sabi nila ay maiinis daw ang ating pambansang bayani na si Dr. Jose Rizal kung pinabayaan nating mawala ang ating salita dahil pati ang pagka-Pilipino natin ay kasabay nito na maglalaho na parang isang bula kaya huwag daw nating hayaan na kainin tayo ng ibang wika. Itong wika natin ay galing pa sa mga sinaunang panahon kaya dapat itong i-preserba hanggang sa mga susunod pang henerasyon. Sabi nga ng dalawa, “Tignan niyo yung irony dito, ‘Pilipinong hindi magaling sa Filipino’.” Inamin nila na mas nasanay na sila sa pag-gamit at pag-halo ng Ingles sa pang araw-araw na paggamit ng Filipino kahit sa loob ng kanilang mga tahanan. Hindi kagaya ng aming pinakabatang nakapanayam na halos Filipino lamang ang kinalakihang wika sa bahay. Hindi naman daw nila sinasabing masama na mag-aral ng ibang wika sa Filipino bagkus ay para sa kanila, mas maganda pa rin na unahin ang kasanayan natin sa ating sariling wika.

        Sabi  naman ni Gng. Espiritu, importante ang maging malay sa ating wika dahil ito ang salamin ng ating buhay at kaluluwa. Kahit na hindi raw siya guro at nagtuturo ng Filipino ay kanya pa rin itong pag-aaralan dahil tatak ito ng pagiging Pilipino niya. Na kapag narinig siyang ginagamit ito ay madali nilang makikilala at malalaman na siya ay galing sa Pilipinas. Kahit na na sa modernisadong mundo na tayo at natututo na tayong makipag-sapalaran at makipagsabayan sa ibang bansa, ay hindi raw natin kaya at maaaring hubarin ang ating pagka-Pilipino. Taas noo niyang sinabi na ipinagmamalaki niya na siya ay nagtuturo ng Filipino.

Mga Sanggunian at Artikulong Nabasa:
(2017, November 8). Filipino artist Kristian Kabuay revives Baybayin. Retrieved from http://primer.com.ph/blog/2017/11/08/filipino-artist-kristian-kabuay-revives-baybayin/

Aning, J., & Torres-Tupas, T. (n.d.). SC: Filipino, ‘Panitikan’ no longer core college subjects. Retrieved from https://newsinfo.inquirer.net/1052447/sc-filipino-panitikan-no-longer-core-college-subjects?utm_medium=Social&utm_source=Facebook&fbclid=IwAR1d3KX1GXWjuefv6JYpDJgxTGDVaqt3LY4sEwCp_Y3omauPzTYlPiDhLm4#Echobox=1541828167

Inocencio, H. M. (n.d.). Pagtatanggal ng Asignaturang Filipino sa Kolehiyo: Epekto sa mga Mag-aaral ng Bachelor of Secondary Education sa Bulacan State University. Retrieved from http://www.academia.edu/32046723/Pagtatanggal_ng_Asignaturang_Filipino_sa_Kolehiyo_Epekto_sa_mga_Mag-aaral_ng_Bachelor_of_Secondary_Education_sa_Bulacan_State_University

Santos, T. (2016, August 30). Pagpapanatili ng Filipino sa kolehiyo, daan para sa pagyabong ng wika. Retrieved from http://varsitarian.net/news/20160830/pagpapanatili_ng_filipino_sa_kolehiyo_daan_para_sa_pagyabong_ng_wika?fbclid=IwAR1hYggWlGe7b8L_orDYAM7JIUcneEhWF3F6vVF8Tguq6FYtfyyBGGj4c50

Silverio, I. A., & LukeBryan. (2014, June 27). Removing Filipino as a subject in college: A betrayal in the name of business? Retrieved from http://bulatlat.com/main/2014/06/27/removing-filipino-as-a-subject-in-college-a-betrayal-in-the-name-of-business/

 

Kami ay isang grupo ng mga mag-aaral mula sa 1SNED1 ng Kolehiyo ng Edukasyon ng Unibersidad ng Santo Tomas at kami ay naatasan ng aming guro sa Filipino na mag-sagawa ng panayam sa isang institusyon, lalo na sa isang paaralan, upang alamin ang kurikulum nila sa asignaturang Filipino. Kaya naman, kami ay dumayo pa mula sa Manila patungong Fairview, Quezon City upang makausap ang isang guro ng Filipino mula sa Fairview Baptist Academy(FBA).

Sa isang maliit na kanto sa Fairview matatagpuan ang paaralan at maliit lamang ito. Tatlong palapag ang taas at kaunti lang ang mga mag-aaral kaya naman, iisa lang ang seksyon sa bawat baitang, parehas sa pre-school, elementarya at hayskul. Dinalaw naman ng galimgim ang isa naming kagrupo sapagkat dito siya nagtapos ng hayskul at bumabalik sa kaniya ang mga alaalang nakaukit na sa mga pader ng paaralan.

Aming nakapanayam ang guro ng Filipino sa hayskul ng paaralan na si Gng. Liezl P. Espiritu na siyang naging adviser ng aming kagrupo noong siya ay nasa ika-sampung baitang. Nagtapos siya ng Bachelor on Secondary Education Major in Filipino sa Pamantasan ng Dulong Silangan o mas kilala bilang Far Eastern University o FEU. Nagsimula siyang magturo sa FBA noong 1922 kaya naman siya ay nasa serbisyo na ng pagtuturo sa humigit kumulang pitumpu’t-anim na taon.

Maliban kay Gng. Espiritu, ay nakapanayam din namin ang isang mag-aaral na nasa ika-limang baitang at dalawang mag-aaral na nasa ika-apat na taon ng hayskul. Dahil nga siya ay isang guro sa hayskul, ipinaliwanag niya sa amin ang kurikulum ng Filipino sa antas na ito. Alam naman natin na ang Filipino ay nahahati sa dalawa. Panitikan at Balarila. Sa elementarya sila ay tinatawag na Pagbasa at Wika.
Naaalala ko pa, noong mga lumipas na taon ay minsan, magkahiwalay pa ang aklat ng dalawa. Ang Balarila ay nakapokus sa gramatika; sa gamit ng mga bantas, pang-abay, pandiwa at iba pa.
Ang ating bansa ay isang multi-linggwal na bansa. Uso at laganap sa atin ang pag-gamit ng tinatawag na code switching o pagpapalit-wika at hindi na rin bago ang kaparaanang ito sa konteksto ng paaralan. Tinanong namin kay Gng. Espiritu kung ano nga ba ang ginagamit niyang wika kapag siya ay nagtuturo. Tagalog ang kaniyang sagot. Ngunit, hindi rin niya minsan maiwasang gumamit ng Ingles dahil may mga salita at konsepto na kailangan muna niyang sabihin at ipaliwanag sa wikang ito upang magkakaroon ng malalim na pang-unawa ang kaniyang klase tungkol sa aralin.
Napatunayan naming epektibo ang paraan na ito nang tanungin namin ang aming nakapanayam na dalawang mag-aaral na nasa ika-apat ng taon sa kolehiyo. Ayon sa kanila, may mga salita, lalong-lalo na ang mga matatalinhagang salita, at mga konsepto na kinakailangan munang isalin sa Ingles bago nila ito lubos na maintindihan.

 Ayon sa kaniya, importanteng matuto ang mga mag-aaral hindi lang pasulat kung hindi ay pati na rin pasalita dahil ito ang ginagamit natin sa pakikipag-usap at pakikihalubilo sa ating kapwa Pilipino. Isa sa mga suliraning nagbabadyang kakaharapin ng Filipino ayon kay Gng. Espiritu, ay ang unti-unting pag-tanggal ng mga asignaturang naka-pokus sa ating wika sa antas ng kolehiyo dahil nga halos matatalakay na ito sa elementarya at hayskul at dahil kapag nakakuha naman na ng trabaho ang isang tao at kapag pupunta siya sa ibang bansa, ay hindi naman ang kasanayan niya sa Filipino ang titignan kundi ang kaniyang kagalingan sa pag-gamit at pag-sasalita ng Ingles. Nandoon ang kaniyang takot na makitang mangyari ang bagay na ito kaya naman ay humingi kami sa kaniya ng isang solusyong kaniyang naiisip upang maagapan at malutas ang problemang ito ng ating wika. Ang sabi niya ay siya mismo ang gagawa ng paraan upang madagdagan pa ang mga asignaturang naka-pokus sa Filipino lalong-lalo na sa kolehiyo dahil kung hindi kukuha ng programang edukasyon at major sa Filipino ang isang mamamayan, mag-tatapos ang kaniyang pag-aaral nito kapag naipasa na niya ang Filipino 1,2,3,4. Nakakalungkot daw isipin na hanggang doon lang ang nalalaman no ukol sa ating wika. Sa pamamagitan ng pag-dagdag ng mga asignaturang Filipino sa edukasyon ng mga mag-aaral, naipakikita niya na kaya nitong maging instrumento upang makilala at magamit ang ating wika sa iba’t-ibang aspeto ng ating buhay.

Bakit nga ba importante ang pag-aaral ng Filipino?
Ayon sa pinakabata naming nakapanayam, mahalaga ang pag-aaral ng Filipino dahil marami pa raw siyang natututunan at napag-aaralan. Mahalaga rin daw ito kapag siya ay nagtrabaho na at para siya ay magkaroon ng magandang buhay. Importante rin ito para sa aming dalawang graduating students dahil naka-ugat daw rito ang ating kultura at ito daw ang sinimulan natin. Sabi nila ay maiiinis daw ang ating pambansang bayani na si Dr. Jose Rizal kung pinabayaan nating mawala ang ating salita dahil pati ang pagka-Pilipino natin ay kasabay nito na maglalaho na parang isang bula kaya huwag daw nating hayaan na kainin tayo ng ibang wika. Itong wika natin ay galing pa sa mga sinauna kaya dapat itong ipreserba ng mga susunod pang henerasyon. Kaya din nila naisip na magagalit ang ating pambansang bayani dahil di dapat makalimutan ng mga Pilipino na madaming bayani at mga Pilipino ang namatay para ipaglaban ang ating wika dahil tapat sila sa iisang prinsipyo at yun ay mag-lingkod sa bayan.

Sabi nga ng aming dalawang graduating students, “Tignan niyo yung irony dito, ‘Pilipinong hindi magaling sa Filipino’.” Inamin nila’y mas nasanay na sila sa paggamit o ang paghalo ng Ingles sa pang araw-araw na paggamit ng Filipino kahit sa loob ng kanilang mga tahanan. Di gaya ng aming pinakabatang nakapanayam na ang wikang Filipino lamang ay ang kinalakihang wika sa bahay at sa paaralan. Hindi naman daw nila sinasabing masama na mag-aral o maghalo ng ibang wika sa Filipino bagkus ay para sa kanila, mas maganda pa rin na unahin ang kasanayan natin sa ating sariling wika. Sabi nila’y gumagamit lamang sila ng ibang wika kapag malalim o hindi maintindihan ang mga ibang termino sa Filipino kaya’t gumagamit sila ng wikang Ingles upang ito’y maisalin.
Sabi  naman ni Gng. Espiritu, importante ang maging malay sa ating wika dahil ito ang salamin ng ating buhay at kaluluwa. Kahit na hindi raw siya guro at nagtuturo ng Filipino ay kanya pa rin itong pag-aaralan dahil tatak ito ng pagiging Pilipino niya. Na kapag narinig siyang ginagamit ito ay madali nilang makikilala at malalaman na siya ay galing sa Pilipinas. Kahit na nasa modernisadong mundo na tayo at natututo na tayong makipag-sapalaran at makipagsabayan sa ibang bansa, ay hindi raw natin kaya at maaaring hubarin ang ating pagka-Pilipino. Taas noo niyang sinabi na ipinagmamalaki niya na siya ay nagtuturo ng Filipino.

Maraming kabataan ang hirap gumamit ng wikang Filipino, dahil nawawala na ang halaga nito sa mga tahanan pa lamang. Kailangan nating bigyang pansin at halaga ang ating wikang upang maging pamilyar tayo rito, dahil mas nakakahiya kung tayong Pilipino ay hindi natin alam kung paano gumamit ng wastong pantig o baybay ng salita. Kung nagagawa nating aralin ang mga wika ng ibang bansa katulad ng Ingles, Korean at iba pa, sana ganon din ang ating pagkasabik sa sarili nating wika.
Sa ating wika at kultura madami na ang panahon na nakalipas kaya madami na din wika ay di na  masabayan ng o maunawaan ng karamihan dahil may mga mga naimbento ng bagong salita dahil sa pagkat ito ay uso. Dapat di natin makalimutan ang  mga sinulat na literatura, kwento sa libro, at kwento ng kasaysayan ng wika dahil ang mga kwento na ito ay pwede din maging simbolo sa lahat ng nalikha at pagkabuo  sa pilipinas. Maraming mga manunulat ang mga Pilipino na nag-papahayag na kwento na naayon sa angkop na edad upang malaman ano nga ba ang kwento o alamat sa mga lugar na kanilang mapuntahan o madiskubre.

Sa aming nakuhang impormasyon mula kay Gng. Liezl P. Espiritu na siyang kasalukuyang nagtuturo sa isang hayskul na paaralang Fairview Baptist Academy (FBA), na ang kaniyang kurikulum ay Filipino. At kanyang ipinaliwanag ang tamang paraan ng paggamit ng gramatika at mga uri ng mga bantas, ang panitikan, at iba pa. Mayroon din silang mga ipinibigay na mga babasahin ng kanilang mga estudyante katulad nalng ng ibong adaran, florante at laura, noli me tangere, at ang el filibusterismo, ito rin ay kanilang ipinapanood sa kanilang mga estudyante sa paraang pagpunta sa mga dulaan. Ayon kay Gng. Liezl Espirtu na hindi natin maiiwasang gumamit ng wikang ingles dahil nga ang ating bansa ay isang multilinggwal at sa mga kabataan ngayon ay kadalasang wikang ingles ang ginagamit kaya naman si Gng. Liezl Espiritu ay gumagamit ng wikang ingles para mas maunawaan ng kanyang mga estudyante ang kanyang mga ititnuturo o ipinapahayag.

Nakakalungkot isipin na mas ginugusto ng mga kabataan ngayon na gumamit ng ingles kaysa sa tagalog dahil na rin sa pag sabay sa mga uso at naaalala ko ang dating isyu tungkol sa pagtangal ng asignaturang Filipino sa kolehiyo, ito ay nangyari noon bago ako tumungtong sa kolehiyo pero kahit papaano ay naibsan ang lungkot ko dahil ang ibang kapwa kamag-aral ko ay hindi sumang-ayon sa pag tanggal sa asignaturang Filipino sa kolehiyo. Tinukoy din ni Gng. Liezl Espiritu ang kahalagahan ng wikang Filipino sa ating bansa una dahil ito ay ating pag kakilanlan sa ibang bansa at ito rin ay tumutukoy sa ating kultura. Wag na wag nating ipagpapalit ang wikang Filipino sa ibang wika kasi ay marami sa kabataan ay ginugustong pag aralan ang ibang wika kaya naman ay marapat na ating bigyang pansin ang ginawang pagmamahal ng ating pambansang bayani na si Doktor Jose Rizal na kahit siya ay nagtungo sa ibang bansa ay hindi niya pa din kinalimutan ang wikang Filipino. Ang wikang Filipino ay parte ng ating pagkatao kahit na anon mangyari kaya naman ito ay ating mas mahalin at unawain dahil ito ay higit na makakatulong sa atin kaysa sa ibang wika.

Sa aming opinyon, marami pang mga bagay na maaaring idagdag at isali sa kurikulum ng Filipino lalo na kapag dating sa literatura. Mayaman ang ating bansa sa mga ganito dahil marami tayong mga wika at diyalekto na higit na magkaiba sa isa’t isa at sigurado kami na sa bawat diyalekto ay may mga akda o kwentong nagnanais na lumabas at maipakilala sa mundo. Kung ang dahilan ng pag-tanggal ng Filipino sa kolehiyo ay ang pag-talakay na nito sa elementarya at hayskul, maaari nating gamitin ang ating malawak na koleksiyon ng mga akdang galing sa iba’t ibang parte ng ating bansa, basahin ito, intindihin at ipakalat pa sa iba. Sa pamamagitan nito, hindi lamang natin malulutas ang suliranin ng Filipino sa larangan ng edukasyon, bagkus ay mapipigilan di natin ang pagkawala nito sa ating lipunan dahil sila ay mapapabilang sa mga aklat, sa internet at sa iba pang mga plataporma kung saan lahat ng tao ay may pagkakataong makabasa at makakuha ng kopya ng walang bayad kaya naman ang mga gintong ito ay maipreseserba at matutuloy na mamumuhay hanggang sa susunod pang mga henerasyon.

Ang wikang Filipino ay ang dahilan ng pagkabuhay ng ating kultura. Sa panahon ngayon, ibang-iba na ang nakasanayan ng mga tao sapagkat mga wikang banyaga ang laging inaasam. Kung ating titignan, tayo mismo ang suliranin sa unti-unting pagbagsak ng ating wika na unti-unti na ring naaapektuhan ang ating kultura. Ang diwa o kakanyahan ng ating wika ay tuluyan nang naglalaho. Ang ating bansa ay tumayo nang isang tahanan para sa iba’t-ibang lenggwahe at kultura na nag-ugat sa mga nakasanayang gawi mula sa mga banyagang ating kinahihiligan gaya ng Korea, Hapon, at Amerika.

Ang wikang Filipino ay tunay na mapabago.

 

 

 

Kadalasan, kapag ang mag-aaral ay nasa elementarya, nahahati ang asignaturang Filipino sa dalawang parte- ang Pagbasa at ang Wika. Sa Pagbasa, naipakikilala sa mga mag-aaral ang mga literaturang Pilipino at napapalawak nito ang bokabularyo nila dahil mayroong mga nakapaloob na matatalinhagang salita sa mga akdang pinag- aaralan na siya namang itinuturo at ipinapaliwanag ng guro sa kanila. Binibigyang pagkakataon di nito ang mga mag-aaral na makita at maging malay sa kasaysayan at sa mga kultura ng ating bansa at lahi. Sanamantala, ang Wika ay naka-pokus sa gramatika kagaya ng mga tamang bantas, mga pang- abay, pandiwa at marami pang iba. Nalilinang ang kakayahan at kaalaman ng mga mag- aaral sa tamang gamit ng Pilipinong gramatika sa pamamagitan ng mga pagsasanay na makikita sa libro bago matapos ang aralin na kadalasang ginagawang seatwork o kaya naman ay takdang-aralin. Ngunit, makikita natin na paulit-ulit ang mga aralin sa Filipino, blalo na sa Wika. Bawat baitang ay makikita natin sa mga libro ang mga natalakay na noong nakaraang taon. Halos parehas. Mga halimbawa at mga pagsasanay lamang ang naiba

Sa aking mga paaralang pinasukan noong ako’y nasa elementarya pa lamang, masasabi kong maganda ang kurikulum ng Filipino dahil ako ay labis na nalinang sa paggamit ng wikang ito lalong-lalo na sa pagsulat. Hindi lamang nililimitahan ng aking mga guro ang mga aktibidad na kailangan gawin sa libro ngunit, marami pa silang mga gawaing idinadagdag upang malinang at mapahusay pa ang paggamit namin ng wikang Filipino. Ilan na rito ay ang tamang paggamit ng mga matatalinhagang salita sa isang pangungusap at Sulating Pangwakas. Hindi lamang namin kinakabisa ang mga kahulugan at kasalungat ng mga salita kundi ay, hinahasa kami ng amKing mga guro kung paano ito gamitin sa wastong paraan. Minsan, sa pinal na pagsusulit ay gumagawa kami ng isang pangungusap o talata kung saan kinakailangang makita at magamit ang mga salitang natalakay namin sa aming mga aralin. Mas istrikto ang mga guro kapag Sulating Pangwakas na ang ipinagawa. Naaalala ko pa, sa aking unang entri, napakaraming pulang mga bilog at sulat sa aking papel dahil sa maling gamit ng bantas, ng daw at raw at sa tamang lugar ng simula ng isang talata. Dahil sa mga pagsasanay na ito, ay nahasa ako sa paggamit ng Filipino kaya ngayon, mas komportable akong mag-sulat gamit ang wikang ito lalong-lalo na sa paggawa ng tula sapagkat, nalalaro ko ang mga salita sa paraang kahit ako ay hindi ko alam na aking makakakaya. Dahil dito, masasabi ko na kahit paulit-ulit ang mga tinatalakay na bawat taon ko sa elementarya, ay may magandang naidulot ito sa aking kasanayan at pagpapahalaga sa ating wika. Mas na-eengganyo akong gumawa ng mga maiikling tula at istorya na nakasulat sa wikang Filipino, at ibahagi ito sa aking mga kaibigan sa pamamagitan ng social media. Kinalaunan, napag-tanto ko na ang Filipino ay isang napakagandang wika at ito, kagaya ng ibang wika sa mundo, ay may angking kakayahan at kapangyarihan na taglay rin nating mga taong gumagamit nito- tayo.

Isinulat ni: Kristine Jessa Andallo

                              (c) Manila Bulletin

Akala ng mga Pilipino ay madali lang nilang matututunan ang asignaturang Filipino dahil sa kanilang lahi pero nagkamali sila. Maraming  teknikal ang nakapaloob dito kagaya ng pag- sulat at pag-basa ng Filipino.

             Sa aking mga karanasan sa asignaturang Filipino noong nasa elementarya ako, marami akong nalaman at natutunan katulad ng tamang pagsulat ng Filipino na naaayon sa panuntunan sa pagsulat at pagbasa, pati na rin ang iba’t iba uri ng Filipino, ang tamang pamamaraan kung papaano gagamitin ng tama ang Filipino sa pakikipag-usap sa ibang tao, kung papaano gagamitin ng tama ang Filipino sa pagbuo ng isang talata o salita, at marami pang iba na maaaring magbigay tulong sa ating araw-araw na pamumuhay at pakikipagkapwa sa mga Pilipino. Sa aming paaralan, binigyan kami ng pagkakataon para mas maipahayag namin ang aming mga damdamin sa iba at mas pinili nilang bigyang pansin ang Filipino kaysa sa Ingles dahil ang aming matututunan doon ay ang pagmamahal sa sariling kultura kaysa sa iba at mas importanteng unahin kung ano ang atin. Nagbibigay ang aming eskwelahan ng mga takda kung saan mayroon tinatalakay na mga makabuluhang pangyayari o talakayan, pag bibigay iintroduksyon sa ating kultura, pag gawa ng tula gamit ang Filipino, tamang pag gamit ng konotasyon at denotasyon, pag gawa ng mga salaysay, mga malalalim na salita at marami pang iba. Mas lumalabas ang aking kakayahan sa filipino dahil ang aking mga guro ay binibigyan pansin ang aming talento sa pag gamit ng filipino. Sa aking pag-aaral ng filipino noong nasa elemantarya ako ay mas dumagdag ang aking kaalaman tungkol sa iba pang bokabularyon ng filipino, dahil sa isa palang akong munting musmos noon ay mas nahasa ako sa pag gamit ng filipino at mas lumalawak ang aking kaisipan tungkol sa filipino.

Sinisigurado ng aking mga guro na ang aming mga matutunan sa asignaturang Filipino ay patuloy naming magagamit at pagyayamanin habang buhay dahil ang sabi na aming mga guro na ang filipino ay marapat na ating bigyang halaga katulad ng pagbibigay halaga sa ating buhay dahil ito ay parte ng ating pagkatao at walang kahit na sinuman ang makakapaghiwalay nito.

Isinulat ni: Mylene Padua

                                                  (c) Yelp Manila

Asignatura ng Pilipino ay nakakatulong sa atin dahil tinuturuan tayo sa kasanayan ng pakikinig, pag-sasalita, pag-basa, pag-sulat pag-isip.  Nung ako’y elementarya naalala ko na madami nang tinuturo ang gaming guro na tamang pag-bigkas ng mga salitang Pilipino. Nag sisismula ako sa mga letrang katinig at patinig iba man ang ag bigkas nito pag sa Pilipino at iba din ang bigkas ng mga letra at numero na ito Pag ginagamit sa wikang ingles. Ang Pilipino ay may kategorya sa lahat ng sangay nito tulad ng bata pa ako tinututuruan kami ng aming guro ng mga tamang wastong pag-gamit ng mga pagka pareparehas na bigkas na salita ngunit iba ang kanilang kahulugan at ispelling, halimbawa ang   “ng”, at “nang” ay mag-kakaiba sap ag-gamit sa pangungusap.

Naalala ko din ang pag-papayaman ng wika ng Pilipino ay nagagamit tulad ng mga kwento o pabula pati ang mga tula na layuning mas maenganyo kami sa mga iba’t  ibang kultura o kwento sa ating daigdig. Lahat ng kasaysayan sa Pilipinas ay may alamat sa mga unang tao sa ating mga anyong lupa at tubig dito sa Pilipinas ay may alamat para isaisip naming ang bawat lugar sa Pilipinas ay may kwento. Pati na din ang kasaysayan ay may kwento at nung bata ako para enganyo kami kami ay binibigyan na kwento tungkol sa Hayop na tinatawag na pabula. Kaya mahalaga na payamanin ang asignatura ng Pilipino dahil pag ito ay nakalimutan parang nakalimutan mo na iyong at kasaysayan at kung saan ka galing.

Ang Asignatura ng Pilipino ay di dapat mabago kahit ilan henerasyon man ang dumating dahil ito ay may mga tumutungkol paano nag-sisimula ang kasaysayan ng ating bansa. Dahil ng elementarya tinuturuan kami paano naming tatalakayin ang wastong pag-gamit ng pangungusap at pag kokonstruck na din ng pangungusap sa papel. Sa sangay na ito makikita natin na meron pa din tayong pag malasakit sa  wika at layunin natin na ito ay maliwanagan kung bakit kailangan ito matutunan ang Pilipino.

Isinulat ni: Kyle Palomares

 

                    (ctto)

Ang asignaturang Filipino para sa’akin ay simpleng asignatura na pinagaaralan sa elementarya at sa hayskul pati na rin sa kolehiyo. Subalit noong una, hindi ko maintindihan kung bakit kailangan pang pag-aralan ang Filipino sa kolehiyo, dahil satingin ko ay pare-pareho lang ang itinuturo simula noong elementarya.

Noong nasa elementarya ako, ang asignaturang filipino ang aking paburito, dahil masaya ang mag-basa at magsulat sa wikang filipino. At sa murang edad para saken mas madaling makapagsulat at basa sa wikang filipino. At ang ‘aming “mother toungue” o unang lenguwahe ay filipino talaga. Kaya hindi ako masyadong nahirapan sa asignaturang ito. At mayroon din kaming asignaturang Araling Panlipunan, at ang ginagamit na wika ay filipino, at mas madali ako matuto. Noong pag-tungtong ko ng hayskul, nahirapan na ko sa asignaturang filipino dahil siguro na may asignatura kaming tungkol sa wikang ingles ang karamihan, katulad ng Agham, at ng mga Sining.

Namulat ang aking kaalaman sa Filipino, lalo na kapag ito ay may kinalaman sa mga napapanahong isyu dito sa Pilipinas. Malaking epekto din ang pag-mamahal ko sa asignaturang Filipino dahil na din sa mga palabas na hango talaga sa kasaysayan ng mundo. Para saakin, nagiging teknikal lang ang asignaturang Filipino dahil walang masyadong artikulo na nailathala ang mga kapwa nating mga Pinoy. Kung noong una palang na ipinaglaban dito sa Pilipinas ang pag-gamit ng sarili nating wika, di na tayo mahihirapan sa pag-salin ng mga lenguwahe na mula sa wikang ingles.

Para saakin, kung noong binibigyan pa ng halaga ang wikang filipino dapat sinumula na nilang isalin at isanay ang kanilang mga sarili sa pag-gamit at pag-papayaman ng sarili nating wika.

Isinulat ni: Icether Sabado

                                                      (c) Yelp Manila

Lumaki ako sa probinsya na hindi Tagalog ang mother tongue kung hindi, Waray-Waray. Nagsimula ang aking pagkatuto sa wikang Filipino noong elementarya, tinuruan kami tungkol sa ng mga panlapi, pang-uri at unti unting naituro ang pandiwa, mga salitang layon at marami pang iba. Sa kabila ng pagtuturo sa amin ng wikang Filipino ay hindi parin kami bihasa sa lingwaheng ito sa kadahilanan na tuwing may klase kami sa Filipino ay hinahayaan kaming magsalita sa Ingles upang maipahayag namin ng mainam ang mga isipan. Ang aming hindi pag-gamit ng wikang Filipino ay nag ugat ng hindi paglawak ng aming bokabularyo at kahirapan sa pag-intindi ng ibang mga pahayag.  Sa paglipas ng panahon ay baha-bahagya akong natuto sa pamamagitan ng panunod ng mga pelikulang Pilipino, pakikinig sa mga kantang Tagalog at pagbabasa ng mga libro na akda ni Dr. Jose Rizal noong ako ay nasa ika-walo at ika-siyam na baiting. Naktulong rin ang aking pakikipagsalamuha sa aking mga pamilyang nasa Maynila.

Noong ako ay nasa elementarya ay lubusan akong nahirapan dahil, walang nag-sasalita ng Tagalog sa aming syudad at sa aming tahanan naman ay Ingles at Waray-Waray ang aming wika. Ang isang oras sa klase ay hindi sapat na makapag-aral ng Filipino lalo na’t ang aming guro ay hindi rin gaanong bihasa sa wikang Filipino, kung kaya’t pinapabayaan nila kami na magsalita ng Ingles, na ninanais rin ng aming paaralan. Dahil mithiin nila na maging English-Speaking ang lahat ng estudyante, mas binibigyan ng tuon ang Ingles dahil sinasabing mas nakaka-angat ang mga nagsasalita nito. Sa aking paglaki ay hindi ko ito inisip dahil nakaukit sa akin ang aking pagiging Pilipino at ipinamamalaki ko ito dahil napakayaman natin sa kultura, magagandang tanawin at sagana tayo sa yamang lupa at yamang tubig.

Ikinababahala ng ilan ang unti-unting paglaho ng wikang Filipino, ang dapat sisihin ay tayong mga mamamayan na nadadala sa Western culture at ang ating pagpapalago sa ating mentalidad na kolonyal. Binubusisi ng mga Departamento ng Edukasyon ang pagtuturo sa mga kabataan gamit ang kanilang sariling Mother Tongue, upang mas maintindihan ng mga bata ang mga asignatura at mas punan ng tuon ang mga tinuturo sa kanila.

Isinulat ni: Sophia Collantes

Thanks for joining me!

Good company in a journey makes the way seem shorter. — Izaak Walton